16
Pytanie, czy istnieje jakiś związek między homoseksualizmem a pedofilią, budzi ogromne emocje w Polsce. Na Zachodzie z kolei mówi się już o "dobrej pedofilii", zakładającej, że seks z osobą dorosłą pozytywnie wpływa na rozwój dziecka. Szczególnie hołubiony jest seks dojrzałego mężczyzny z nastolatkiem. Warto zatem przyjrzeć się dokładniej temu problemowi.

Pedofilia to wykorzystywanie seksualne dzieci i nastolatków. Prawdą jest, że biorąc pod uwagę ogólną liczbę przypadków – większość aktów pedofilskich ma charakter heteroseksualny. Nie w tym rzecz. Wśród pedofili występuje nieproporcjonalnie wysoka liczba homoseksualistów. Podczas gdy homoseksualiści stanowią 1-3% populacji, aż 1/3 aktów pedofilii popełniana jest przez homoseksualistów. Konkretnie: 25% aktów pedofilii popełnianych jest na chłopcach, a chociaż jednym z argumentów przeciw mówieniu o "homoseksualnej pedofilii" jest twierdzenie, iż płeć dziecka jest dla pedofila obojętna, a pociąga go niedojrzałość organizmu, jednak aż 86% pedofili wykorzystujących seksualnie chłopców deklaruje się jako homoseksualiści. Zatem występowanie pedofilii wśród homoseksualistów jest wielokrotnie wyższe, niż wynika z prostej statystyki.

Homoseksualna pedofilia przyczynia się do powstania homoseksualizmu

Istnieje szereg prac pokazujących, że wielu mężczyzn, którzy w dorosłości angażują się w homoseksualny styl życia, było ofiarami wykorzystania seksualnego w dzieciństwie. Przytoczymy tu wyniki kilku z nich. Spośród badanych 1001 homoseksualnych i biseksualnych mężczyzn 37% przed ukończeniem 19 roku życia doświadczyło bycia ofiarą przymusowego kontaktu seksualnego z osobą dorosłą. W jednej trzeciej przypadków dochodziło do seksu analnego.

Niedawne prace, obejmujące 942 dorosłych porównują proporcje osób wykorzystywanych seksualnie w dzieciństwie w grupie heteroseksualistów i homoseksualistów. 46% homoseksualistów i 22% lesbijek było molestowanych przez osobę tej samej płci w dzieciństwie (średnia wieku dla dziewcząt – 13 lat, dla chłopców - 11). W przypadku osób heteroseksualnych tylko 7% mężczyzn i 1% kobiet było molestowanych seksualnie przez osobę tej samej płci (różnica istotna na poziomie p < .001.). Co istotne, 97% z badanych osób deklarowało, że są dumni ze swego homoseksualnego stylu życia, a zatem trudno zarzucić tej pracy, by koncentrowała się na osobach nieszczęśliwych z powodu odczuwanego pociągu homoseksualnego. Danymi, na które warto zwrócić uwagę jest fakt, że aż 68% mężczyzn i 38% kobiet zaczęło identyfikować się jako homoseksualiści/lesbijki dopiero po fakcie homoseksualnego molestowania, a zatem wykorzystanie seksualne spowodowało lub co najmniej przyczyniło się do rozwoju skłonności homoseksualnych.

Szereg innych badań potwierdza, że między 40 a 50% osób odczuwających pociąg płciowy do tej samej płci było w dzieciństwie ofiarami gwałtu, lub molestowania seksualnego.

Czy homoseksualiści popierają pedofilię?

Istnieją związki między organizacjami promującymi pedofilię a ruchem gejowskim. Naukowiec polityczny prof. Mirkin w pracy opublikowanej w czasopismie naukowym Journal of Homosexuality napisał: "Organizacje pedofilskie były początkowo częścią koalicji gejowsko-lesbijskiej". Naukowiec ten przewiduje, że społeczna akceptacja pedofilii nastąpi w ten sam sposób jak nastąpiła akceptacja homoseksualizmu.

Podobną przyszłość statusu pedofilii przewiduje David Thorstad, współzałożyciel NAMBLA, który swe poglądy streścił w artykule promującym "chłopięco-męska miłość".

Z kolei Charles Silverstein (znany w Polsce np. z książki "Radość seksu gejowskiego") w artykule z roku 2008 wyraża jednoznaczną deklarację:

Charles Silverstein"Poza homoseksualizmem DSM wymienia także sadyzm, masochizm, ekshibicjonizm, voyeuryzm, pedofilię i fetyszyzm jako zaburzenia psychiczne. Jeśli nie ma obiektywnego, niezależnego dowodu, że orientacja homoseksualna jest sama w sobie nienormalna, jakie istnieje usprawiedliwienie umieszczania jakiegokolwiek z innych zachowań seksualnych w DSM?"
"Mija w tej chwili 35 lat od usunięcia homoseksualizmu z DSM, co było naszym celem krótkoterminowym. Nasz cel długoterminowy - usunięcie z DSM różnie określanych perwersji seksualnych, zaburzeń seksualnych i parafilii, w zależności od wydania, nie został zrealizowany".
Autor konkluduje, ze życie samo sobie z problemem poradzi. Uważa, że powszechny dostęp do różnorodnego typu pornografii w Internecie spowoduje, że młode pokolenie będzie uznawało każde z wymienionych przez niego perwersji, zaburzeń seksualnych i parafilii za normę:

"Można założyć, że wiele dzieci i nastolatków ogląda pornografię. Nadzór rodziców nigdy nie był bardziej mizerny. Podejrzewam, że w momencie, gdy te dzieci dorosną, nasz cel długoterminowy – wyeliminowanie parafilii z DSM zostanie zrealizowany. Najprawdopodobniej będą się zastanawiać, o co było tyle zamieszania, tak jak dziś wielu młodych ludzi zastanawia się, dlaczego ktoś mógł mieć cokolwiek przeciw homoseksualistom w ubiegłym wieku."

Nie jest to głos odosobniony. W American Psychiatric Association można aktualnie zauważyć silny trend do normalizacji pedofilii. Naukowcy zastrzegają, że wykluczenie pedofilii z listy chorób nie oznacza jej akceptacji, lecz unikanie stygmatyzacji pedofili (identyczny argument używany był podczas głosowania nad usunięciem homoseksualizmu ze spisu chorób w roku 1973).

Podkreślają też, że seks osoby dorosłej z nieletnią jest nielegalny, a więc jak najsłuszniej podlegający karze. Jednak należy zdać sobie sprawę, że od kilku lat podejmowane są (np. w Kanadzie i USA) systematyczne próby obniżania wieku, w którym uprawianie seksu jest legalne (tzw. consent age). Wykreślenie pedofilii z listy zaburzeń tylko ten proces przyspieszy. Będzie koronnym argumentem na rzecz obniżania barier wiekowych, jeśli chodzi o "wolność" uprawianie seksu.
28
Witam wszystkich Sadoli 8-) Mając obecnie wiele czasu na zagłębienie się w czeluści tematu Holokaustu, oraz tego typu spraw, przyjrzałem się bliżej autobiografii niejakiego Rudolfa Hossa, który swojego czasu był komendantem obozu w Oświęcimiu. :hitler: Znalazłem tam kilka ciekawych kartek, traktujących o postępowaniu z homoseksualistami w obozach pracy, a z którymi chciałbym się z Wami, drodzy Sadole podzielić.

Na początek chciałbym zaznaczyć że, obozy pracy/koncentracyjne w Hitlerowskich Niemczech w latach 1938-1940 różniły się od obozów zagłady i proszę ich ze sobą nie mylić, ale to tak gwoli wstępu...

Przechodząc do meritum, pragnąłbym zacząć od tego że w w/w latach Hoss sprawował pieczę nad wykonywaniem wyroków egzekucji jak i organizacji obozu w Dachau oraz okazjonalnie w Sachsenhausen. Przed olimpiadą zaczęto wywozić przeróżnych wykolejeńców z ulic większych miast (biedacy, żebracy, prostytutki, przestępcy więksi i mniejsi), a następnie przenosić ich do obozu Hossa oraz Sachsenhausen, gdzie mieli nauczyć się normalnego żywota. Kiedy jednak przetransportowano do bloków obozu pedałków, choroba ta zaczęła się szerzyć jak dżuma w XIV wieku. Hoss, który miał już doświadczenie oraz znał się trochę w temacie nakazał wszystkich zboków przenieść do jednego bloku, nad którym nadzór sprawował tzw. Sztubowy. Wyznaczono im ciężką pracę (jak np ciągnięcie walca drogowego) oraz odosobnienie od zdrowych więźniów. Jak pisze nasz bohater w książce "zaraza od razu wygasła, zdarzały się jednak sporadyczne przypadki. W bloku tak homoseksualistów pilnowano, aby nie mogło dojść do żadnych stosunków."

Jeżeli nie zniechęciłem Cię jeszcze drogi czytelniku to zapraszam na "jaskrawy przykład", który powinien zaintrygować.
W końcu do obozu trafił pewien książę rumuński. Znano już go dość dobrze z opinii. "Policja uważała, że w skutek hulaszczego życia sprzykrzyły mu się kobiety, i dlatego stał się homoseksualistą, szukając w tym nowej podniety i rozrywki[...]. Jego błędny wzrok, miękkie taneczne ruchy, od razu zdradziły mi homoseksualistę, zaczął płakać kiedy komendant potraktował go za ostro, wstydził się także pójść do kąpieli. Przyczynę tego zachowania zobaczyliśmy przy rozbieraniu się: całe jego ciało było wytatuowane i pokryte od szyi aż do przegubów rąk i nóg sprośnymi wizerunkami, przy czym osobliwe było to, że wizerunki te nie tylko pokazywały wszelkiego rodzaju perwersje, jakie kiedykolwiek- wiek mózg ludzki wymyślił, ale i normalne stosunki z kobietami.[...] Więzień o świadczył, że wizerunki zrobione zostały według jego wskazówek we wszystkich możliwych miastach portowych starego i nowego świata."
Następne dwie strony traktują o jego ciotowatości, niemocy podczas pracy itd.
Koniec tej historii ma cię następująco:
"Nic nie pomogło. Podupadał na siłach coraz bardziej. Mimo to wypełzał jeszcze z łóżka, aby dostać się do innych więźniów. Do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Reichsführera SS umieszczono go w areszcie, gdyż w obozie był już nie do zniesienia. W dwa dni później nie żył: umarł w czasie onanizowania się. Ogółem był pięć tygodni w obozie. "
Myślę że to na tyle w tym temacie, jeżeli byłby ktoś zainteresowany mogę podać źródła, lub sam coś jeszcze "szrajbnać" :hitler:

Tekst pisany własnoręcznie, zgodny z moją aktualną wiedzą, jeżeli wystąpiły jakieś przeinaczenia faktów, to serdeczny ch*j w dupe, pozdrawiam :ok:

Polscy "nieznani" nobliści

zieli88 • 2013-04-18, 22:51
37
Dziwne "polskie obyczaje", czyli "kto nasz, a kto obcy"?

Polskie źródła podają, że jest tylko sześciu polskich laureatów Nagrody Nobla: Henryk Sienkiewicz, Władysław Reymont, Maria Skłodowska-Curie (znana na świecie jako Marie Curie), Lech Wałęsa, Czesław Miłosz i Wisława Szymborska.

Bardzo dziwne! Polska zapomniała o... dziewięciu innych polskich laureatach Nagrody Nobla!

Chociaż oficjalny spis noblistów wymienia tych dziewięciu mężczyzn jako polskich noblistów, to Polska, która przecież wśród krajów europejskich ma najmniejszą liczbę noblistów w stosunku do liczby ludności, oficjalnie się do tych dziewięciu nie przyznaje.

Warto przypomnieć polskich noblistów, o których ich ojczyzna Polska nie pamięta:

1) Tadeusz Reichstein (1897-1996) urodzony we Włocławku chemik, w 1950 roku otrzymał nagrodę Nobla z medycyny i fizjologii za odkrycie kortyzonu.



2) Izaak Singer (Isaac Bashevis Singer) (1904-1991) urodzony w Leoncinie niedaleko Warszawy, w Polsce mieszkał do 1935 roku, w 1978 roku otrzymał nagrodę Nobla z literatury.




3) Józef (Joseph) Rotblat (1908-2005) urodzony w Warszawie, w 1938 roku na Uniwersytecie Warszawskim otrzymał doktorat z fizyki, dwa lata później wyjechał do Wielkiej Brytanii, w 1995 roku otrzymał pokojową nagrodę Nobla za wysiłki w celu zredukowania broni jądrowej na świecie. Józef Rotblat całe życie mówił po polsku i podkreślał, że jest Polakiem z brytyjskim paszportem. Protestował przeciwko zapisywaniu jego imienia jako „Joseph”



4) Mieczysław Biegun (Menachem Begin) (1913-1992) urodzony w Brześciu nad Bugiem, opuścił Polskę w 1940 roku, został szóstym premierem Izraela, w 1979 roku otrzymał pokojową nagrodę Nobla za podpisanie traktatu z Egiptem.



5) Leonid Hurwicz, urodzony w 1917 roku, od 1919 roku mieszkał w Warszawie, gdzie ukończył studia prawnicze, w 1940 roku wyjechał do USA, w 2007 roku otrzymał Nagrodę Nobla z ekonomii.



6) Szymon Perski (Szimon Peres) urodzony w 1923 roku w Wiszniewie (województwo wileńskie), wyjechał z Polski w 1934 roku, został dziewiątym prezydentem Izraela, w 1994 roku otrzymał pokojową Nagrodę Nobla.



7) Jerzy Szarpak (Georges Charpak) urodzony w 1924 roku w Dąbrowicy (województwo wołyńskie), wyjechał do Francji w 1931 roku, otrzymał nagrodę Nobla z fizyki w 1992 roku.



8) Andrzej Wiktor Schally (Andrew Viktor Schally), urodzony w 1926 roku w Wilnie, syn generała Kazimierza Schally, szefa gabinetu prezydenta RP Mościckiego, po wybuchu II wojny świat. wyjechał z Polski, otrzymał nagrodę Nobla z medycyny w 1977 roku.




Schally pochodził z żydowsko-szwedzko-francusko-polskiej rodziny o nieokreślonej przynależności religijnej. Według rasowych kryteriów nazizmu był tzw. „mieszańcem” i groziła mu śmierć. Ocalał z masakry holokaustu ukrywając się w Rumunii w środowisku polskich Żydów.

9) Roald Hoffman, urodzony w 1937 roku w Złoczowie (województwo lwowskie), wyemigrował do USA w 1949 roku, otrzymał nagrodę Nobla z chemii w 1981 roku, od 1965 roku do dzisiaj pracuje na Cornell University w USA.



Dlaczego Polska nie uważa tych noblistów za Polaków? Ośmiu z nich (z jedynym wyjątkiem Reichsteina) posiadało obywatelstwo polskie i zdobywało w Polsce wykształcenie. Język polski był dla nich językiem macierzystym lub drugim najważniejszym. Trzeba pamiętać, że Skłodowska-Curie nigdy nie miała polskiego obywatelstwa (początkowo była obywatelką Rosji, potem Francji) a Polskę opuściła na zawsze w wieku 24 lat. Czesław Miłosz przez wiele lat posiadał tylko obywatelstwo litewskie, a pisał głównie w języku angielskim. Wiele jego wypowiedzi wskazuje, że uważał się za Litwina, mówiącego po polsku.

Dlaczego Polska przyznaje się do Skłodowskiej i Miłosza, a nie przyznaje się do Reichsteina, Singera, Rotblata, Szarpaka, Hurwicza, Perskiego, Bieguna, Schally’ego i Hoffmana?

Powód jest, niestety, typowy: są to Żydzi, a więc według polskich władz nie mogą być nazwani Polakami.

Polska jest niechlubnym wyjątkiem, bo na przykład Niemcy szczycą się wszystkimi swoimi laureatami Nobla, z których wielu było niemieckimi Żydami. Bardzo dużo laureatów Nobla jest zaliczanych jednocześnie do dwóch narodowości, na przykład Skłodowska- do francuskiej i polskiej. Oficjalny spis laureatów Nobla nie zawiera kategorii „Żydzi”, a nagrodzonych klasyfikuje według kraju pochodzenia lub/i zamieszkania. Dlaczego w takim razie Polska nie uznaje na przykład Perskiego i Bieguna za polsko-izraelskich noblistów?

Wstyd, że Polska wobec polskich laureatów nagrody Nobla wyraźnie stosuje kryteria religijne. Są to raczej kryteria rasowe, a nie religijne, ponieważ wśród polskich noblistów pochodzenia żydowskiego są osoby nie praktykujące judaizmu.

Tych, którzy urodzili się jako katolicy , uznaje za „swoich”, a innych urodzonych jako Żydzi, odrzuca. „Urodzili się jako katolicy”, ponieważ Skłodowska i Miłosz faktycznie stali się później ateistami. Miłosz nawet otwarcie krytykował tradycyjny polski katolicyzm, nazywając go „ciemnogrodem”. Jednak przed śmiercią oficjalnie powrócił „na łono Kościoła”. Wszyscy pamiętamy jakie problemy były z pogrzebem, prawda?

Wstyd tym większy, ze pięciu z wymienionych, odtrąconych przez Polskę noblistów cudem uratowało się z holokaustu .

Niestety wątpliwe, czy Polska kiedykolwiek się do nich przyzna. Silniejszy jest propagowany przez Kościół mit, że „Polak to tylko katolik”.

Widocznie dlatego Polska woli mieć sześciu noblistów, zamiast piętnastu.



kradzione skądś tam
ps. polska dla polaków, ziemia dla ziemniaków

Bunt - Sprawa Litwinienki

Dz...........ak • 2013-04-18, 13:45
8
Kontrowersyjny dokument o byłym agencie FSB, Aleksandrze Litwinience, zmarłym w Londynie po otrzymaniu śmiertelnej dawki radioaktywnego polonu.






Reszta w komentarzu.





Dokumenty o największych drapieżnikach

Dz...........ak • 2013-04-18, 13:25
13
Spinozaur





Mozazaur




Dokumenty z polskim lektorem.

Bipoland- dwa oblicza Polski

uzi_mas • 2013-04-18, 10:48
10
Film ukazujący dwa oblicza Polski



Wymagany angielski na poziomie członka MENSy

Znalezisko

wowku • 2013-04-17, 23:27
36
Mieszkam we Wrocławiu, w starej kamienicy, która ma jakoś ponad 100 lat i takie oto znalezisko zalazłem wymieniając z ojcem podłogi w mieszkaniu.

Wyrywek gazety pochodzi jak widać ze stycznia 1902 roku. Jak głosi nagłówek, pismo nazywało się mniej więcej Wrocławski Ogólny Wskaźnik.


Ze względu na moją niską znajomość języka piekieł (niemieckiego) nie zajmowałem się tłumaczeniem. Gdyby kogoś bardziej zaciekawiło mogę wrzucić dokładniejsze zdjęcia.

Swoją drogą to ciekawe, jakie jeszcze ciekawe rzeczy można znaleźć ukryte w starych kamienicach :-P
Suicide_on_demand • 2013-04-18, 00:07  Najlepszy komentarz Najlepszy komentarz (20 piw)
Zbij wszystkie tynki w mieszkaniu. Może między ścianami Niemcy w karty grają.

Duma o której się zapomina

Blade ziele • 2013-04-17, 14:14
43
Polska od zawsze była "przedmurzem" Europy i to my ratowaliśmy tejże Europie dupę wielokrotnie w historii.



W stosunku do tego jaką potęgą byliśmy to teraz można ogłosić, że w razie potecjalnego zagrożenia militarnego jesteśmy rozj***ni.
Czas bohaterów przeminął.

9 rozdział (Sura) Koranu

Wiciu47 • 2013-04-16, 00:57
15
Witam,

Chciałem zamieści mały fragment 9 sury Koranu mówiący o tym co powinno się robić z niewiernymi, znaleziony przy okazji.

At-Tauba – to dziewiąty rozdział. Jest to jedna z najbardziej kontrowersyjnych części Koranu, gdyż zawiera fragmenty znane jako "wersety miecza". Sura wzywa muzułmanów do walki przeciwko "niewiernym", posiadającym złe zamiary wobec islamu i pragnącym zbezcześcić świątynię Kaaba:

Cytat:

"Zakazane powinno być niewiernym wnijście do przybytku świętego; bo niedowiarstwo które wyznają, czyni ich tego niegodnymi." (9:17)


Należy jednak zwrócić uwagę, że Allah nakazuje walkę zbrojną jedynie przeciwko tym innowiercom, którzy jako pierwsi zaatakowali muzułmanów, łamiąc daną wcześniej przysięgę:

Cytat:

"Dotrzymajcie wiernie zawartego z bałwochwalcami przymierza; jeżeli oni sami nie łamią go, i jeżeli nie dają pomocy waszym nieprzyjaciołom przeciw wam. Bóg kocha tych, którzy Go boją się. Po upływie świętych miesięcy, zabijajcie niewiernych wszędzie gdzie ich napotkacie, bierzcie ich w niewolę, oblegajcie im miasta, ze wszystkich stron stawcie na nich zasadzki. Jeżeli się nawrócą, i odprawiać będą modlitwy, zapłacić powinni haracz święty: zostawcie ich w pokoju. Pan jest miłosierny i łaskawy." (9:4-5)



Podczas bitwy, wierni mogą liczyć na pomoc aniołów:

Cytat:

"Bóg wiernych i Proroka swą strażą otoczył, zesłał zastępy aniołów niewidzialnych oczom waszym, by ukarać niewiernych." (9:26)



Odmowa walki w obronie wspólnoty muzułmańskiej równa się według tej sury odrzuceniu wiary w Allaha:

Wielu Arabów z pustyni, przyszło wymawiać się od wojny.

Cytat:

"Ci którzy nie uwierzyli w Boga i Proroka, pozostali w domu, odbiorą karę za swój brak wiary." (9:91)



Dlaczego to wrzucam? Bo niewiedza jest często gorsza od wrodzonej głupoty, a w związku z wylewem ciapatych po Europie warto wiedzieć to i owo.

~Źródło - wikipedia.pl

Prawdopodobnie dałem dupy przy wybieraniu działu.

Kombi czyli historia upadku

Klausu • 2013-04-15, 21:02
11
Witam. Dziś słów kilka o upadku najlepszego polskiego zespołu lat 80-tych. Historia jest burzliwa, lecz prawdziwa i dyskusyjna. Zacznijmy od filmu, w którym pokażę co i jak.


[video]
[/video]
i część druga.




Parę fotek:



Z wikipedii

Kombi – polski zespół muzyczny, założony w 1976 roku przez Sławomira Łosowskiego. Grupa wykonywała początkowo muzykę blues rockową, a w latach 70. kojarzona była jako sztandarowy zespół Muzyki Młodej Generacji[1]. Od II połowy 1982 roku aż do rozpadu blisko 10 lat później nagrywała utwory elektroniczne, spod znaku synth popu. Najpopularniejsze piosenki Kombi to "Słodkiego miłego życia", "Nasze randez-vous", "Black and White", "Kochać cię - za późno", "Nie ma zysku" i "Przytul mnie".

Sławomir Łosowski w wywiadzie dla tygodnika "Bandera" z 25 maja 1985:

Na początku lat siedemdziesiątych zainteresowałem się muzyką syntezatorową. Wspólnie z przyjaciółmi elektronikami przerabialiśmy tradycyjne organy elektronowe. Pewne udoskonalenia i dodatkowe urządzenia otwierały nowe, ciekawe możliwości brzmieniowe, a muzyka, którą graliśmy, zaczęła podążać w kierunku fuzji jazzu i elektroniki.

Pod koniec 1982 roku z nowym perkusistą Jerzym Piotrowskim powstał pierwszy w pełni utwór elektroniczny zespołu pod tytułem "Inwazja z Plutona", zaś w 1983 roku "Linia życia", zespół równocześnie nagrywał materiał na trzecią płytę, Nowy rozdział. Nagrania te utrzymane były w zupełnie innej stylistyce, nawiązywały do muzyki elektronicznej i synth popu, a wykorzystano w nich perkusję elektroniczną Simmons (model SDS V). Album, wydany w roku 1984, okazał się dużym sukcesem i zawierał wielkie przeboje "Słodkiego miłego życia", "Nie ma zysku" i "Kochać cię za późno". Na XXI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zespół wielokrotnie bisował z piosenką "Słodkiego miłego życia" i zdobył nagrodę publiczności.

Na rok 1991 przypadło 15-lecie działalności muzycznej Kombi. Wydany został album The Best of Kombi z 16 największymi przebojami w nowych wersjach. W lipcu w Sopocie odbył się legendarny koncert z okazji jubileuszu, który został sfilmowany i wyemitowany przez TVP. Do zespołu jako perkusista dołączył Tomasz Łosowski, syn Sławomira. Na początku 1992 roku grupa wyjechała po raz kolejny do Ameryki - tam jednak podjęta została decyzja o rozwiązaniu grupy. Kombi zagrało jeszcze kilka koncertów, a ostatni z nich został wydany na płycie.

W roku 2003 powołano do życia (jednak bez udziału i wiedzy założyciela – Sławomira Łosowskiego), zespół o nazwie Kombii. Od roku 2004 Sławomir Łosowski wraz ze swoim synem Tomaszem i wokalistą Zbigniewem Filem występuje w zespole Łosowski.

Link do artykułu z opisem rozpadu Kombi:

http://kombiitoniekombi.blog.onet.pl/

U szczytu sławy legendarny lider zespołu Kombi zakończył muzyczną karierę. Poświęcił się chorej na stwardnienie rozsiane żonie. To dopiero szlachetność!

No i na koniec historia ogólna:

W latach 70. graliśmy czasem także do tzw. kotleta. Wokalistką Kombi na te okazje była moja żona Monika. Na jednym z wyjazdów, chyba w 1981 roku, zepsuł nam się samochód. Była zima. Wszyscy się rozchorowali, a żona wylądowała w szpitalu. Diagnoza była okrutna - stwardnienie rozsiane...

Moje życie gwałtownie skręciło w nieznanym mi wcześniej kierunku. W miarę postępu choroby żony brakowało mi czasu na pracę. Pod koniec lat 80. musiałem podjąć się budowy domu, bo mieszkaliśmy w fatalnych warunkach. Przez trzy lata budowy i wypraw z żoną do różnych szpitali zabrakło mi czasu na przygotowanie materiału na nową płytę. Ale propozycje koncertowe nadal były.

Na początku 1992 roku wylecieliśmy do USA. Tam któregoś dnia Grzegorz Skawiński powiedział mi, że odchodzi od zespołu. Pamiętam jego zdziwioną minę, kiedy nie zrobiło to na mnie większego wrażenia. Po powrocie z USA pojawili się nowi obiecujący kandydaci na nowego wokalistę Kombi, ale przesłuchiwałem ich bez przekonania. Widziałem pogarszający się stan żony i czułem, że jeśli teraz zaangażuję się w pracę z nowym składem, to nie podołam jednocześnie innym wyzwaniom. W końcu podjąłem decyzję, że zawieszam na jakiś czas Kombi.



Zarejestrowałem firmę i zacząłem pracować, prowadząc własne studio i nagłośnienie. Prawie nie wychodziłem z domu. Na początku lat 90. nagrałem jeszcze z synem CD "Nowe narodziny", a potem nastąpiło kilka trudnych lat... Żona zupełnie przestała chodzić, mówić, wymagała ciągłej opieki, trzeba było ją nawet karmić. W końcu lat 90. znalazła się osoba, która zaczęła pomagać w opiece nad chorą i mogłem zacząć myśleć o ewentualnym powrocie do grania. Wtedy już myślałem tylko o reaktywacji ostatniego składu Kombi. Mój powrót do muzyki niejako "wymusili" fani Kombi, po hucznej promocji medialnej tzw. KOMBII. Więc wróciłem do koncertowania, aby mogli słuchać utworów Kombi w oryginalnym wykonaniu. Już od 2004 roku gram z nowym składem. Wydałem też nowy album "Zaczarowane miasto"...

W przyszłym roku przypada okrągła - 45. rocznica mojej pracy artystycznej. Z tej okazji przygotuję na koncerty specjalny program.

Jestem spełnionym i szczęśliwym człowiekiem, mimo trudnej sytuacji z chorą żoną. Tak naprawdę to sytuacja rodzinna, a nie kariera, jest moim życiowym zadaniem. Wierni fani nie pozwalają mi jednak zejść ze sceny i dzięki nim czuję mobilizację do pracy.

Jako serdeczny fan zespołu Kombi, szanuję pana Sławka a gnoja Skawińskiego należy no właśnie co?? Zdecydujcie sami!

X